Showing posts with label CHINNAKODANGIPALAYAM NandhakumaR. Show all posts
Showing posts with label CHINNAKODANGIPALAYAM NandhakumaR. Show all posts

Tuesday, 19 May 2020

திருமூலர்

மிகவும் உத்தமமாக வாழ்ந்த சித்தரின் வரலாறு இது.சித்தர்களில் முதன்மையானவரும் சிவபெருமானிடமும்,நந்தீசரிடமும் உபதேசம் பெற்றவருமான திருமூலர் கயிலாசப் பரம்பரையை சேர்ந்தவர்.
இவரது வரலாறு குறித்து பெரிய புராணத்தில் சேக்கிழார் கூறியிருக்கும் தகவல்கள்.



திருக்கயிலாலயத்தில் நந்தி தேவரது திருவருள் பெற்ற மாணவர்களுள் ஒருவராய் அட்டமா சித்திகளைக் கைவரப் பெற்ற இச் சித்த மாமுனிவர் திருக்கயிலாயத்தில் இருந்து புறப்பட்டு தென்திசை நோக்கி செல்லும் வழியில் திருக்கேதாரம்,பசுபதி,நேபாளம்,அவிமுத்தம்(காசி),விந்த மலை,திருப்பரப்பதம்,திருக்காளத்தி,திருவாலங்காடு ஆகிய திருத்தலங்களுக்குச் சென்று பின்னர் காஞ்சி நகர் அடைந்து பின்னர் திருவாலங்காடு ஆகிய திருத்தலங்களுக்கு சென்று பின்னர் காஞ்சி நகர் அடைந்து பின்னர் திருவதிகை,தில்லை என்று காவிரியில் நீராடி அதன் பிறகு திருவாவடுதுறையை அடைந்து இறைவனை தரிசித்து விட்டு செல்கையில் அந்தனர்கள் வாழும் சாத்தனூரில் தொன்று தொட்டு மாடுகளை மேய்க்கும் குடியில் பிறந்த ஆயனாகிய மூலன் என்பவன் இறந்து நிலத்தில் விழுந்து கிடக்க பசுக்கள் அனைத்தும் அவனை சுற்றி வந்து கதறி அழுதன.

இக்காட்சியை கண்ட சித்த பெருமான் அப்பசுக்களின் துயர் நீக்க எண்ணித் தம்முடைய உடலை மறைவான இடத்தில் கிடத்தி விட்டு கூடு விட்டு கூடு பாய்தல் (பிரகாயப் பிரவேசம்)என்னும் பவன வழியில் தமது உயிரை அந்த இடையது உடலில் செலுத்தி திருமூலராய் எழுந்தார்.



மூலன் எழுந்ததும் பசுக்களெல்லாம் துயர் நீக்கி அன்பினால் அவனது உடம்பை நக்கி,மோந்து மிகுந்த களைப்பினால் துள்ளி கொண்டு புல் மேயச் சென்றன.



அது கண்டு மகிழ்ந்த திருமூலர் (மூலன்) பசுக்கள் செல்லும் வழியே சென்று பின்னர் அவைகள் தங்கள் இல்லங்களுக்கு சென்றதும் தான் மட்டும் தனித்து நின்றார்.

அப்போது மூலனுடைய மனைவி பொழுது சாய்ந்த பின்னரும் தன் கணவர் இன்னும் சேராதது கண்டு அவனை தேடிக் கொண்டு வந்தவள் மூலன் வடிவில் சித்தரை வீட்டுக்கு அழைத்தாள்.

மூலரோ தான் அவளுடைய கணவன் அல்ல,அவனின் விதி முடிந்து இறந்துவிட்டான் என்றார்.தன் கண்ணெதிரே இருக்கும் கணவனே தான் இறந்து விட்டதாக கூறியதை கேட்டு மனம் பொறுக்காதவளாய் அவ்வூரில் உள்ளவர்களை அழைத்து தன் கணவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றத்தினை கூறி கதறினாள்.
அங்கிருந்தோர் மூலனுக்கு அறிவுரை கூறி அவளுடன் வீடு திரும்பு மாறு கூற மூலன் வடிவிலுள்ள சித்தர் தன் நிலையை பல முறை எடுத்துக் கூறியும்
நம்பாததால் மறுபடியும் அவ்வுடலை செயலற்றதாக்கி உண்மையை விளக்கினார்.கண்ணெதிர நடந்த இந்த அதிசயத்தை கண்டு ஊர் பெரியவர்கள் மூலனின் மனைவிக்கு ஆறுதல் சொல்லி அவளது வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றனர்.
தன்னுடைய பழைய உடலை தேடி சென்ற சித்தர் அங்கு தன் உடலை காணததால் மூலனுடைய உடலிலே நிரந்தரமாக தங்கி திருவாடுதுறை கோயிலை அடைந்து யோகத்தில் வீற்றிருந்தது,உலக மக்களின் நன்மையை பொருத்து ஞானம்,யோகம்,சரியை,கியை என்னும் நால்வகை நன்னெறிகளும் கூறும் திருமந்திரம் என்னும் நூலை தொடங்கி ஓராண்டுக்கு ஒரு பாடலாக மூவாயிரம் பாடல்களை பாடினார்.பின்னர் இந்நூல் நிறைவடைந்ததும் அதாவது 3000 ஆண்டுகளுக்கு பின் இறைவன் திருவடியை அடைந்தார்.சதுரகிரி தலப்புராணம் கூறும் திருமூலர் வரலாறு இது.



பாண்டியநாடு சித்து வித்தைகளுக்கு பெயர் போனது.அதனை ஆண்ட தவேத மன்னனின் பட்டத்தரியான சுந்தரவல்லிக்கு வீரசேனன் என்ற புதல்வனும்,இரண்டாவது மனைவியான சுந்தரவதனிக்கு தர்மாத்தன்,சூரசேனன்,வஜ்ராங்கதன் என்ற புதல்வர்களும் இருந்தனர்.
குருகுல வாசம் முடித்த பின் உரிய வயதில் நான்கு இளவரசர்களுக்கும் திருமணம் முடிந்தது.

வீரணன்-குணவதி,தர்மாத்தன்-தனமதி,சூரசேனன்-சுகமதி,வஜ்ராங்கன்-மந்திரவல்லி என்ற தம்பதிகள் நால்வரும் இல்லறத்தை நல்லறமாக்கி வாழ்ந்து வந்தனர்.

முதுமையடைந்த தவேதன் பட்டத்தரசியின் மகனான வீரசேனனுக்கு பட்டம் சூட்டி அரசனாக்கினான்.அரசனும் நல்ல விதமாக ஆட்சி புரிந்து குடிகளை நன்முறையில் காத்து வந்தான்.
இரவு நேரத்தில் வழக்கம் போல மாறு வேடம் பூண்டு நகர சோதனைக்கு கிளம்பிய மன்னன் வீரசேனன் திரும்பிய போது திடுக்கிட்டாள்.பார்வை மங்கிய நிலையில் உடல் முழுவதும் வியர்வை வெள்ளத்தில் நனைய துவண்டு போய் மஞ்சத்தில் படுத்து விட்ட மன்னனிடம் பதறிய நிலையில் காரணம் கேட்ட மனைவிக்கு பதில் சொல்ல முடியவில்லை.வாயில் நுரை தள்ள ஆரம்பித்தது.

அரண்மனை வைத்தியருக்கு செய்தி அனுப்பப்பட்டது.அவர் வருவதற்குள் மன்னனின் தலை துவண்டு சாய்ந்து விட்டது.அரண்மனை வைத்தியப் பட்டாளமே ஓடி வந்து மன்னரை பரிசோதித்து விட்டு அவர் இறந்து விட்டதை உறுதி செய்தது.



மன்னனின் மனைவி குரல் வெடிக்கக் கதறினாள்.அவளின் அழுகையொலி அந்த அரண்மனையை தாண்டி ஒலித்தது.அந்த நடுநிசியில் பாண்டிய நாடு சோகத்தில் புலம்பி தவித்தது.
அப்போது ஆகாய வீதியில் போய்க் கொண்டிருந்த திருமூலர் காதுகளில் இந்த புலம்பல் ஒலி அறைந்தார் போல் கேட்டது.அவர் கீழே நோக்கினார்.
அங்கே உயிரற்ற மன்னனின் உடலைக் கண்டு சோகம் தாளாமல் குணவதியும்,அரண்மனை சுற்றமும்,ஊர் மக்களும் ஓலமிட்டு அழுது கொண்டு இருந்தினர்.

நொடிப் பொழுதில் திருமூலருக்கு எல்லாம் புரிந்து விட்டது.அங்கு அழுதவரின் துயர் துடைக்க தீர்மானித்தார்.உடனே சதுரகிரிக்கு சென்று தான் தவம் புரியும் இடத்திற்கு சென்றார்.

தன் அந்தரங்க சீடன் குருராஜனை அழைத்து தான் சிறிது காலம் உன்னை பிரிந்திருக்க வேண்டியுள்ளது என்பதை தெரிவித்தார்.

"மகனே சிறிது காலம் பூவுலகில் மனிதனாக அதுவும் மன்னனாக வாழ விரும்புகிறேன்.பாண்டிய நாட்டின் ராஜேந்திரபுரியின் மன்னன் வீர சேனன் இறந்துவிட்டான்.அவரது அருமை மனைவியும் குடிமக்களும் அழுத காட்சி நெஞ்சை நெகிழச் செய்து விட்டது.அதனால் அந்த வீரசேனன் மகாராஜாவின் உடலில் பிரவேசித்து சில காலம் உலக வாழ்க்கையை ஈடுபடபோகிறேன்.நான் திரும்பி வரும் வரையிலும் கல்ப சாதனையால் வைரம் பாய்ந்து விளங்கும் இந்த உடலை காப்பாற்றி வைத்திருப்பாயாக"என்று கூறினார்.

முன்பு பசுக்களின் வருத்தத்தை தீர்ப்பதற்காக சுந்தரனார் உடலில் இருந்து இடையனாம் மூலனின் உடலில் புகுந்து தேவ உடலை இழந்து பூத உடலில் தங்கி விட்டார்.மறுபடியும் தெய்வீக உடலாக மாற்றிய மூலனின் உடலுக்கு சோதனை....ம்...
வீரசேனனின் உடலுக்காக இந்த மூலனின் உடலேயும் இழக்க துணிந்து விட்டீரோ?...என்று சீடனுக்கு மனதிற்குள் சந்தேகம் தோன்றினாலும் வெளியே கேட்கவில்லை.குருவின் கட்டளைக்கு மறு வார்த்தை பேசி அறியாத அந்த சீடனும் அவரின் செயலுக்கு சம்மதம் தெரிவித்தான்.

திருமூலர் குகையில் மறைவான ஓரிடத்தில் உடலை கிடத்தி விட்ட சூட்சும உடலோடு மன்னன் உடல் இருக்கும் இடத்திற்கு விரைந்தார்.அதற்குள் மன்னனின் உடலை கழுவி முடித்திருந்தார்கள்.கண்களில் கண்ணீர் வழிய குனவதி கதறிக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்போது திருமூலர் மன்னின் உடம்பினுள் புகுந்தார்.அதுவரை அசையாமலிருந்த மன்னனின் உடல் அசைந்தது.சுற்றி இருந்தவர்கள் திடுக்கிட்டனர்.அழுகை ஒலி உடனே நின்றது.அதற்குள் திருமூலர் வீரசேன திருமூலராக எழுந்துவிட்டார்.
இறந்த மன்னன் உயிருடன் எழுந்ததை எண்ணி அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி.துயர கடலில் மூழ்கி கிடந்தவர்கள் இப்போது மகிழ்ச்சி கடலில் ஆழ்ந்தனர்.

தன் கணவர் இறக்கவில்லை என்று தெரிந்ததும் அரசனின் மார்பில் சாய்ந்தாள் மகாராணி.

"நான் தான் எழுந்து விட்டேனே...இன்னும் ஏன் துயரம்"என்று அவளை தட்டிக் கொடுத்து எழுந்தார்.
'அரசே என்ன நேர்ந்தது?....எதனால் மயக்கமுற்றீர்கள்?....தாங்கள் இறந்து போய்விட்டதாக அல்லவா அரண்மனை வைத்தியர்கள் கூறினார்கள்'....என்று மகாராணி கேட்டாள்.

"அரண்மனை வைத்தியர் சொன்னது உண்மை தான்.நான் செத்ததும் உண்மை.இப்போது பிழைத்திருப்பதும் உண்மை...எனக்கு மிகவும் களைப்பாக உள்ளது.பிறகு பேசுவோம்...."என்று கூறி விட்டு ராணியுடன் சென்றார்.

அரண்மனையில் ஏற்பட்ட பரபரப்பிற்கும்,குழப்பத்திற்கும் அளவே இல்லை.அரசரே அதற்கு விளக்கமளித்தார்.

நகர சோதனைக்கு சென்ற இடத்தில் நந்தவத்திலுள்ள பூச் செடியிலுள்ள கூர்மையான முள் ஒன்று அதில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த  கடும் விஷமுள்ள பாம்பு ஒன்றின் உடலில் குத்தியது.வலி தாங்காமல் சீற்றமுடன் திரும்பி பார்க்க எதிரில் இருந்த பூ தான் தனக்கு இடைஞ்சல் செய்கிறது என்று நினைத்து கொத்தி தன் விஷம் முழுவதையும் பூவில் இறக்கி விட்டு போய்விட்டது அந்த பாம்பு.

விஷத்தின் தன்மையை பற்றி அறியாத நான்.அப்பூவின் அழகில் மயங்கி,அதை பறித்து முகர்ந்தேன்.உடனே தலை சுற்றியது.கண்கள் இருண்டன.நான் இறந்து விட்டேன்.எப்படி பிழைத்தேன் என்பது எனக்கே தெரியவில்லை.
எல்லோரும் மகிழ்ச்சியில் திளைத்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் அரசி குணவதிக்கு மட்டும் சந்தேகம் துளிர் விட்டுக் கொண்டிருந்தது.

அரசர் தன் அருகில் இருக்கும் போது குணவதி இந்த உலகையே மறந்து விடுவாள்.அவர் அப்பால் சென்றதும் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டதாக தவிப்பாள்.ஆனால் அவள் மனதில் மட்டும் சந்தேகம் இருந்து கொண்டே இருந்தது.

வீரசேன திருமூலர் ஒரு ராஜரிஷியை போல ஆட்சி நடத்தினார்.இரவு பொழுதில் ராணி குணவதிக்கு தத்துவ உபதேசங்கள் செய்தார்.நாட்கள் சில கடந்தன.குணவதியோ தன் கணவருக்கு உண்டான வேறுபாட்டிற்கு என்ன காரணம் என்பதை ஆராயத் தொடங்கினாள்.

"என்ன ஆயிற்று இவருக்கு?...ஒரு போதும் தன்னை விட்டு விலகாதவர்,இப்போது கண்டாலே விலகி செல்வதேன்?தத்துவ உபதேசம் வேறு செய்கிறாரே?...செத்து போய் பிழைத்ததில் இருந்து இப்படி அடியோடு மாறிவிட்டாரே....."

வழக்கம் போல் ஒருநாள் இரவு பொழுது வந்தது.அந்தப்புர அறைக்குள் வீரசேனர் நுழைந்ததும் ராணி தன் உள்ளத்திலுள்ளதை முன் வைத்தாள்.
"சுவாமி தாங்கள் யார்?...நாட்டையும் நாட்டு மக்களையும் அடியோடு மாற்றி விட்ட தாங்கள் யார்?தாங்கள் பழைய மகாராஜாவே இல்லை.இதை தங்களுடன் இருக்கும் ஒவ்வொரு நிமிடமும் உணர்ந்தேன்".

"உத்தம கற்புக்கரசியே! நான் உனக்கு உண்மையை சொல்கிறேன் 

கேள்!"என்று நடந்தவை அணைத்தையும் கூறினார்.

"இன்று நீ வீரசேனனின் மனைவி.இந்த உடல் வீரசேனனின் உடல்.இது உனக்கு மட்டுமே சொந்தமானது.உன்னுடைய உடலை எனக்கு சொந்தம் என்று ஒருநாளும் நினைத்ததில்லை.அது வீர சேனனுடையது.நான் வெறும் ஆத்மா.உறவும் அதனால் உண்டான பிணைப்பும் உடலுக்கு மட்டுமே தவிர,உயிருக்கு கிடையாது.உன் கணவன் வீரசேனன் இறந்துவிட்டான்.அன்று நீயும் ஊர் மக்களும் அழுது புலம்புவதை கண்ட நான் மனமிறங்கியே வீரசேனனின் உடலில் புகுந்து கொண்டேன்.அதனால் தான்.வீரசேனனின் உடலோடு உன்னோடு பழகினேன்.தவறென்றால் என்னை மண்ணித்து விடு."

"என் கணவனின் உடலில் புகுந்திருப்பது சித்த புருஷரா?...சுவாமி....தாங்கள்.என்றென்றும் இந்த உடம்பில் இருப்பீர்கள் அல்லவா?..."என்று குணவதி கேட்டாள்.
"அம்மா...உன் கணவரின் இந்த உடம்பு பஞ்ச பூதங்களால் ஆனது.அழிந்து போய் விடும்.அதனால் நான் இந்த உடம்பில் நிரந்தரமாக இருக்க முடியாது.சதுரகிரியில் உள்ள ஒரு குகையில் எனது காயகல்ப உடல் இருக்கிறது.இன்னும் கொஞ்ச நாளில் நான் இங்கிருந்து போய் விடுவேன்"என்று அவளுக்கு பதில் சொன்னார் வீரசேனன் உடம்பிலுள்ள திருமூலர்.

இதை கேட்டு திடுக்கிட்ட குணவதி அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல்,சுவாமி தங்கள் உடம்பு மலையில் காவல் இல்லாமல் இருக்கிறதே....அதற்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்து விட்டால் என்ன செய்வது?இதை தங்கள் மீது உள்ள அக்கரையினாள் கேட்கிறேன்"என்றாள் கண்ணீருடன்.

அவள் உண்மையில் அனுதாபத்துடன் தான் கேட்கிறாள் என்று நினைத்த திருமுலன் இரக்கத்தின் காரணமாக உண்மையை சொல்ல ஆரம்பித்தான்.
"கவலை படாதே!குணவதி அதை என் சீடன் குருராஜன் நன்றாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.எந்த விலங்கும் அதை நெருங்க முடியாது.காரணம் அது நெருப்பு மயமானது...அந்த கற்ப தேகத்தை சாதாரண தீயினால் எரித்துவிட முடியாது.குங்கிலியம்,வெடியுப்பு,வெங்காரம் இவற்றை இடித்து தூளாக்கி அந்த உடலில் பூசி பின் அவ்வுடலை விராலி இலையால் மூடி,விறகு வைத்து எரித்தால் தான் அது சாம்பலாகும்"என்று கூறி அவள் கண்ணீருக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தார்.

ராணியின் சிந்தனை இப்போது வேறு விதத்தில் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தது.நம் கணவர் இறந்து விட்டார்.இப்போது இருப்பதோ சித்த புருஷர்.இந்த உண்மை நம்மை தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது.இவர் நம்மைவிட்டு பிரிந்து போய் விட்டால் ராணி என்கின்ற அந்தஸ்த்து போய்விடும்.நாம் விதவை கோலம் பெற நேரிடும்.மன்னரின் சிற்றன்னை மகனான தர்மார்த்தன் அரசனாவான்.தன் சுக போக வாழக்கையெல்லாம் நாசமாக போய்விடும்.அதன் பிறகு என் வாழ்க்கை கேள்விக் குறியாகி விடும்.என்ன செய்வது இப்போது?....

ஏன்?....எதற்க்கு?....என்று கேட்காமல் தான் சொல்வதை அப்படியே கேட்கும் அரண்மனை ஊழியர்களை அழைத்தாள்.சதுரகிரி மலை குகையில் வைத்திருக்கும் சித்தரின் உடலை தேடி கண்டுபிடித்து அழித்துவிடும் படி இரகசியமாக கட்டளை இட்டாள்.அரண்மனை விசுவாசிகள் இராணி சொன்ன செயலை அச்சு பிசங்காமல் செய்து முடித்து விட்டார்கள்.
குகையில் குருநாதரின் உடலுக்கு காவலனாய் இருந்த சீடன் குருராஜன் வருடக்கணக்கில் காத்திருந்து குருவிற்கு என்ன ஆயிற்றோ....என்று அவரை தேடி கொண்டு சென்ற வேளையில் இவ்வளவு வேலையும் செய்து முடிக்கப்பட்டு விட்டது.சித்தரின் காய கல்ப தேகம் அழிந்தது.இனிமேல் அவர் நம்முடனே இருப்பார் என்கின்ற சந்தோஷக் கடலில் மிகுந்த ராணி எதையும் வெளிக்காட்டி கொள்ளாமல் எப்போதும் போல் திருமூலரிடம் இயல்பாகவே இருக்க ஆரம்பித்தாள்.
இராணியின் நடவடிக்கைகள் சித்தருக்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தவே ஒரு நாள் வேட்டைக்குப் போவது போல் கிளம்பி சதுரகிரி மலைக்கு சென்று தன் உடல் வைத்துள்ள இடத்திற்கு சென்றார்.வழியில் குருராஜன் எதிர்படவே அவனையும் அழைத்துக் கொண்டு குகைக்குள் சென்றார்.
காயகல்ப உடம்பை காணவில்லை சித்த புருஷர் நடந்தவற்றை  உணர்ந்தார்.

குணவதி துரோகம் செய்திருந்தாலும் வீரசேனன் உடலில் இருக்கும் தான் அவளுக்கு துரோகம் செய்ய கூடாது என்று தீர்மானித்தார்.

அன்றிலிருந்து தத்துவ உபதேசங்கள் செய்வது நிறுத்தினார்.குணவதி எத்தனையோ முயற்ச்சி செய்தும்ஷபயனில்லை.உடல்நிலை சரியில்லாத காரணத்தால் மன்னர் சிறிது காலம் ஓய்வு எடுத்துக் கொள்வார் என்றும்,அதனால் மகாராணியே நாட்டை ஆளும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்வார் என்றும் பிரகடனம் செய்தார்.

அரசரின் இந்த பிரகடனம் அரசியை திடுக்கிட வைத்தது.திருமூலரிடம் சென்று "ஏன் இந்த திடீர் முடிவு?...."என்று வினவினாள்.

சித்தர் சிரித்து கொண்டரே தவிர பதில் சொல்லவில்லை.

இனியும் எதையும் மறைப்பதில் பயனில்லை என்று எண்ணிய மகாராணி தன் சுயநலச் செயலைக் கூறி தன்னை மன்னிக்கும் படி கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.

குணவதியின் கண்ணீரை கண்டு மனம் இரங்கினார் திருமூலர்.அவள் நிலையில் இருந்து பார்த்தால் அவள் செய்தது சரியென்றே பட்டது.எந்த மனைவி தன் கணவனை பிரிந்து வாழ ஆசைப்படுவாள்?....இருந்தாலும் நம்பிக்கை துரோகம் கூடாதல்லவா?...இன்னும் சிறிது காலம் இருக்க கூடிய அவளை நாம் ஏன் நோகடிக்க வேண்டும் என்று எண்ணியவராய்,"சரி அழாதே...என்ன வரம் வேண்டும் கேள்"என்றார்.
ராணியும் தயங்காமல் சித்தர் என்றென்றும் வீரசேனன் உடலில் தன்னுடனே தங்கி விட வேண்டும் என்ற ஆசையில் தான் என்றைக்கும் தீர்க்க சுமங்கலியாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டாள்.சித்தரும் அவள் கோரிய வரத்தை அளித்தார்.

சித்தர் வாக்குப் பொய்க்காது அல்லவா?...இனி வீரசேன மகாராஜா தன்னை விட்டு போக மாட்டார் என்று மகிழ்ந்தாள் ராணி.ஒரு நாள் இரவு....ஊரே உறங்கி கிடந்தது.வீரசேன திருமூலர் யாருக்கும் தெரியாமல் அரண்மனையை விட்டு வெளியேறி சதுரகிரி நோக்கி போனார்.பொழுது பு புலரும் வேளை.நதியில் நீராடிக் கரை ஏறியவர் அங்கே அந்தனர் ஒருவர் அசையாமல் கற்சிலையை போல் உட்காந்திருப்பதை பார்த்து வியப்படைந்து அவனருகே சென்று பார்த்து வியப்படைந்து அவனருகே சென்று பார்த்த போது அவன் கண்கள் நிலைத்து போய் இருப்பதை கண்டார்.மூச்சு இயங்கவில்லை.தொட்டவுடனே அவன் உடல் அப்படியே கீழே விழுந்தது.ஆம்.அவன் எப்போதோ இறந்து விட்டிருந்தான்.

ஜம்புகேஸ்வரம் எனும் திருவானைக் கோவிலில் இருந்த ஜம்புகேஸ்வரர் என்னும் அந்த அந்தணன் பிராணயாமப் பயிற்ச்சியை மேற்கொள்வதற்காக சதுரகிரியை அடைந்து குருவின் துணையின்றி முரட்டுத்தனமாகப் பயிற்சியை மேற்கொண்டான்.தன்னை அடக்க முயன்றவனை அடக்கி விட்டு மூச்சு பறந்து விட்டது.



வீரசேனன் தன் அரச உடம்பை விட்டு விட்டு அந்தண உடம்பில் நுழையத் தீர்மானித்தார்.

கூடவே குணவதிக்குத் தாம் அளித்த வாக்குறுதியும் நினைவுக்கு வந்தது.வீரசேனன் உடலை சிரஞ்சீவத் தன்மை உடையதாக்க நினைத்தார்.அப்போது தானே அவள் நித்திய சுமங்கலியாக இருக்க முடியும்.
அரச உடலை எங்கே விட வேண்டும் என்று தீர்மானித்த போது அங்கிருந்த "யானை உண்டி"எனும் பெருத்த மரமொன்று தென்பட்டது.அந்த மரத்தில் பெரிய பொந்து ஒன்று தென்பட்டது.
வீரசேனத் திருமூலர் மர பொந்துக்குள் நுழைந்து உட்கார்ந்தவர் மன்னரின் உடலை அங்கேயே விட்டு விட்டு ஜம்புகேஸ்வரம் உடம்பில் நுழைந்தார்.(இது அவரின் மூன்றாவது உடம்பில் கூடு விட்டு கூடு பாயும் செயல்).

ஜம்புகேஸ்வர திருமூலர் எழுந்தார்.எழுந்ததும் ஜோதி மரத்தின் பூக்களை பறித்து,அதனுடன் சில மூலிகைகளை சேர்த்து நன்றாக குழைய அரைத்து அந்தக் கரைசலில் மந்திர சக்தியை ஏற்றி கரைசலை மரப் பொந்திலுள்ள அரசனின் உடலில் பூசினார்.மரத்தின் மேற்புறத்தை மரப்பட்டைகள்,இலைகள்,கிளைகள் முதலியவற்றை கொண்டு மூடினார்.பின்னர் சில மந்திரங்களை உச்சரித்தவுடன் மர பொந்து மூடிக் கொண்டது.

இனிமேல் யாரும் இந்த அரசனின் உடம்பைப் பார்க்க முடியாது.அரச உடம்பு  இருக்கும் மரம் அரச மரம் என்றே அழைக்கப்படும் என்று சொல்லி விட்டு சதுரகிரியில் ஒரு குகைக்குள் இருந்து சானைகள் பல செய்து மறுபடியும் தேகத்தைக் காய கல்ப தேகமாக ஆக்கிக் கொண்டார்.

சதுரகிரியில் குருராஜனுடன்(சீடன்) சேர்ந்து இன்னும் பல சீடர்கள் அவரிடம் சேர்ந்தனர்.சதுரகிரி ஒரு தவச்சாலையாக திகழ்ந்தது.ஜம்புகேஸத் திருமூலர் அவர் நல்வழி காட்டினார்.இன்னும் அவர் சதுரகிரியில் இருப்பதாக பெரியோர்கள் சொல்லக் கேள்வி.

வீரசேன திருமூலரை பிரிந்து வருத்த முற்றிருந்த குணவதி ஒருவாறு தன்னை தேற்றிக் கொண்டு தர்மார்த்தன் -தனமதி,ஆரசேனன்-சுகமதி முதலியோருடன் சதுரகிரி மலையில் இருக்கும் ஜம்புகேஸ்வர திருமூலரை தரிசிக்க சென்றாள்.

ஜம்புகேஸ்வர திருமூலர் தாம் யாரென்று அவளுக்கு தெரியாத நிலையில் அவளது குறைகளை கேட்டறிய அவள் தன்னை விட்டு பிரிந்த சித்தயோகியான தன் கணவரை பற்றி விபரம் தமக்கு தெரிவிக்க வேண்டும் என்றும்,மீண்டும் அவருடன் சேர்ந்து வாழ வழி செய்யுமாறு வேண்டினாள்.



மீண்டுமொரு பந்தத்தை தொடர விரும்பவில்லை ஜம்புகேஸ்வர திருமூலர்.அவள் கணவர் தம் சக்தியால் அரசமரமாக உருமாறியுள்ளான் என்றும் அவள் அரசமரத்தை பூஜை செய்வதினால் அவள் பதி சேவையை அடைந்ததன் பலனை அடைய முடியும் என்று அருளாசி வழங்கினார்.
தான் செய்த சிறு தவறு தன் வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்தி விட்டதை எண்ணி வருந்திய குணவதி அந்த அரச மரத்தினை வணங்கி,பல முனிவர்களையும் தரிசித்து விட்டு பின் நாடு திரும்பினாள்.
மேருமலை வடபாகத்தில் மடையை அடுத்திருந்த வனத்தில் தாருமூலர் யாகம் செய்தார்.உலக ஆசைகளை துறந்து வினைபயன்களையும் விட்டு,தமக்கு தொண்டு புரிந்த சித்தர்களுக்கும்,மார்கண்டேயனுக்கும்,கண்ணபிரானுக்கும் உபதேசம் செய்தார்.

...யடவிடக்கும் சென்று தானும்
பண்டுளவு கிருஷ்ண பூபாலனுக்கு
பார்தனில் உபதேசம் செய்தார்...

கிருஷ்ணன் இருந்த துவாபரயுகத்தில்,மகாபாரத காலத்தில் திருமூலரும் இருந்தார் என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
திருமூலர் கைலாயத்திலிருந்து புறப்பட்டு வரும் வழியில் மகாநதி( பூரி ஜெகன்னாதம்)அருகில் துவாரபுரி அரசன் கண்ணன் ஒரு வேடனால் கொல்லப்பட்டு,அவ்வேடன் கண்ணனின் உடலை சிதையில் வைத்து கொளுத்தி விட்டு போய் விட,உடனே பெருமழை பெய்ய கருகிய கால்களை உடைய கண்ணனின் உடம்பானது வெள்ளத்தால் அடித்து கொண்டு போகபட்டு பூரிக்கு பக்கத்தில் கரை ஒதுங்கியது.அவ்வூரார் கண்ணனை இனம் கண்டு அடக்கம் செய்து கோவில் அமைத்தார்கள் என்றும் அதுவே பூரி ஜெகன்னாதர் கோவில் என்றும் கூறப்படுகிறது.

இச்சம்பவத்தை திருமூலரே கண்டதாகவும் சொல்லப்படுகிறது.புராணங்களிலும் இதிகாசங்களிலும் இல்லாத இச் செய்தியை அகத்தியர் மட்டுமே தருகிறார்.திருமூலர் எண்ணாயிரம் திருமந்திரம் இயற்றியதாக அகத்தியர் தமது கௌடிய சாரகம் என்னும் நூலில் கூறியுள்ளார்.அகத்தியர் 12000 முதல் காண்டத்தில் திருமூலர் இயற்றிய நூல்கள் காணப்படுகின்றன.

N2R NandhakumaR
Channel N2R

Tuesday, 12 February 2019

இறைவனின் கணக்குப் புத்தகம்

🌼எல்லாம் வல்ல இறைவனிடம் ஒரு கணக்குப் புத்தகம் இருக்கிறது. அதில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒவ்வொரு பக்கம் ஒதுக்கப்பட்டு இருக்கிறது.

🌼ஓவ்வொருவருடைய ஒவ்வொரு செய்கையும் அவன் கவனத்திற்கு வராமல் போவதில்லை. செயல்களைச் செய்யும் போதே அவை தானாக அந்தப் பக்கத்தில் பதிவாகி விடும்.

🌼சித்திரகுப்தன் கணக்கு, நீதித் தீர்ப்பு நாளில் படிக்கப்படும் கணக்கு என்பது போல வேறு வேறு பெயர்களில் அழைத்தாலும் அப்படியொரு கணக்குப் புத்தகம் இருப்பதை பெரும்பாலான மதங்கள் ஒப்புக் கொள்கின்றன.

🌼மனிதன் போடும் கணக்கிற்கும் இறைவன் போடும் கணக்கிற்கும் இடையே நிறைய வித்தியாசங்கள் உள்ளன. மனிதன் பெரியது என்று நினைக்கும் விஷயங்கள், இறைவன் கணக்கில் மதிப்பில்லாதவையாக குறிக்கப்பட்டு இருப்பதும் உண்டு.

🌼மனிதன் ஒன்றுமில்லை என்று நினைக்கும் விஷயங்கள் இறைவனின் புத்தகத்தில் தங்க எழுத்துக்களால் பொறிக்கப்படுவதும் உண்டு. எனவே ஒரு விஷயத்தில் தன் பங்கை மனிதன் நிர்ணயிப்பதற்கும், அதே விஷயத்தில் அவன் பங்கு இவ்வளவென்று இறைவன் தீர்மானிப்பதற்கும் இடையே பெருத்த வித்தியாசம் இருக்கிறது.

🌼மனிதன் தன் வாழ்நாளில் இத்தனை சாதித்தோம் என்று எண்ணி இறைவனிடம் எடுத்துப் போகும் கணக்கும், இறைவன் வைத்திருக்கும் மனிதனின் கணக்கும் பெரும்பாலும் ஒத்துப்போவதில்லை.

🌼மனிதன் எதையும் பெரும்பாலும் பணத்தால் அளக்கிறான். இறைவன் மனத்தால் அளக்கிறான். மனிதன் ஒன்றிற்கு எவ்வளவு செலவானது என்று பார்த்து மதிப்பிடுகையில் இறைவன் அது எத்தனை ஆத்மார்த்தமாய் செய்யப் பட்டது என்பதை வைத்து மதிப்பிடுகிறான்.

🌼மனிதன் எத்தனை மணி நேரம் பிரார்த்தனையிலும் தியானத்திலும் செலவாகி உள்ளது என்பதை வைத்து தன் இறைபணியை அளக்கையில் இறைவன் அதில் எத்தனை மணித்துளிகள் தன் மீது முழு ஈடுபாட்டுடன் இருந்தது என்பதை மட்டுமே எடுத்துக் கொள்கிறான். சதா இறைநாமத்தை ஜபித்துக் கொண்டு இருந்தும் மற்றவர்களிடம் கடுமையாகவும், நியாயமற்றும் நடந்து கொள்பவன் கணக்கை பாவக் கணக்காக எழுதும் இறைவன் தன்னை வணங்கா விட்டாலும் நேர்மையாகவும், தர்மசிந்தனையுடனும் வாழ்பவன் கணக்கை புண்ணியக் கணக்காகத் தன் புத்தகத்தில் குறித்துக் கொள்கிறான்.

🌼பண்டரிபுரத்தில் பலநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் புண்டலீகன் என்ற இளைஞன் தன் வயது முதிர்ந்த தாய் தந்தையருடன் வாழ்ந்து வந்தான். அவனும், அவனுடைய தாய் தந்தையரும் விட்டலனின் (கிருஷ்ணனின்) பக்தர்கள். தன் வயது முதிர்ந்த தாய் தந்தையர்க்கு புண்டலீகன் மிகுந்த சிரத்தையுடன் சேவை செய்து வந்தான்.

🌼அவன் பல காலமாக சிறிதும் தளர்ச்சி இல்லாமல் தன் பெற்றோருக்கு சேவை செய்ததைக் கண்டு மனம் உவந்த இறைவன் விட்டலன், தன் மனைவி ருக்மணியுடன் புண்டலீகன் முன் எழுந்தருளினான்.

🌼அந்த சமயத்தில் புண்டலீகன் தன் பெற்றோரின் துணிகளைத் துவைத்துக் கொண்டிருந்தான். தன் முன் பெருமாள் தம்பதி சமேதராக எழுந்தருளினதைக் கண்டு அவன் மனம் மகிழ்ந்தாலும் பெற்றோருக்காகத் தான் செய்து கொண்டிருந்த பணியை நிறுத்தி விட அவன் மனம் ஒப்பவில்லை.

🌼அதே நேரத்தில் தான் துணி துவைப்பதால் வழிந்தோடும் அழுக்கு நீர் பெருமாளின் திருப்பாதங்களைத் தொடுவதிலும் அவனுக்கு சம்மதமில்லை. எனவே ஒரு பெரிய கல்லை அவசரமாக அவர்கள் பக்கம் தள்ளி

🌼 "இறைவனே தாங்கள் இந்தக் கல்லில் சிறிது நேரம் நில்லுங்கள். 🌼

🌼நான் என் பெற்றோருடைய இந்தப் பணியை முடித்து விட்டுத் தங்களை கவனிக்கிறேன்" என்றான்.

🌼எத்தனையோ கோடி பேர் அந்த இறைவனைத் தரிசிக்க எத்தனையோ ஜென்மங்கள் காத்திருக்கிறார்கள் என்ற போதிலும் புண்டலீகன் தன் கடமைக்குப் பின்பே கடவுள் என்று செயல்பட்டதைக் கண்டு மெச்சி மனம் மகிழ்ந்த விட்டலன் தன் மனைவியுடன் அந்தக் கல்லில் ஏறி நின்று சிலையாகி அங்கேயே தங்கி விட்டான். இன்றும் பண்டரிபுரம் கோயிலில் பாண்டுரங்க விட்டலனாக அவ்வாறே காட்சியளிக்கிறான்.

🌼இறைவன் "ஈகோ" இல்லாதவன் என்பதற்கு இது ஒரு சிறிய உதாரணம். புண்டலீகன் செய்கையை அவன் அலட்சியமாகக் கருதவில்லை.

🌼இறைவனுக்கு அவன் மீது கோபம் வரவில்லை. அங்கு அவன் பெற்றோர் மீது வைத்திருந்த அன்பையே இறைவன் மெச்சினான்.

🌼இராமபிரான் மீதிருந்த அன்பில் சபரி என்னும் மூதாட்டி ஒவ்வொரு கனியையும் கடித்துப் பார்த்து இனிப்பான கனிகளையே தேர்ந்தெடுத்து அவருக்குப் படைத்தாள்.

🌼புளித்த கனிகளை வீசி எறிந்தாள். கடவுளுக்கு இனிப்பான கனிகளையே தர வேண்டும் என்ற மேலான நோக்கில் சபரி தந்த அந்த எச்சில் கனிகளை அமிர்தமாக எண்ணி சாப்பிட்டான் இராமன்.

🌼மனிதனின் கணக்கில் புண்டலீகனின் அலட்சியமும், சபரியின் எச்சிலும் தெய்வகுற்றம். அபசாரம். ஆனால் இறைவனின் கணக்கும் அப்படியே இருக்குமானால் இருவரும் இறை சாபத்திற்கு ஆளாகி இருப்பார்கள்.

🌼பண்டரிபுரத்தில் பாண்டுரங்க விட்டலனின் கோயில் தோன்றியிருக்காது.

🌼சபரி சரித்திரமாகி இருக்க மாட்டாள். இறைவன் எல்லாம் அறிந்தவன். செயலை அது செய்யப்படும் நோக்கத்தை வைத்தே அளப்பவன். அவன் கணக்கில் இருவரும் மிக உயர்ந்து போனார்கள்.

🌼கட்டு கட்டாக பணத்தை கோயில் உண்டியலில் போட்டு தான் பெரிய இறை சேவை செய்து விட்டதாக ஒருவன் இறுமாந்திருக்க, அதே கோயிலின் ஒரு மூலையில் உட்கார்ந்து பெரும்பக்தியுடன் மனமுருக இறைநாமத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருப்பவன் செயலை அதைவிட மேன்மையானதாக இறைவன் நினைக்க வாய்ப்புண்டு. தானே

🌼பசியில் இருக்கும் போது தனக்குக் கிடைத்த உணவை இன்னொரு பசித்தவனுக்குப் பங்கிட்டு சாப்பிடும் செயலை பெரிய இறை சேவையாக இறைவன் கணக்கில் குறித்துக் கொள்வான் என்பது உறுதி.

🌼நாத்திகனாக இருந்தால் கூட நீங்கள் நல்லவனாக இருந்தால் இறைவனின் கணக்கில் உங்கள் இடம் உயர்விலேயே இருக்கும்.

🌼 ஆத்திகனாக இருந்தால் கூட உங்கள் செயல்கள் பலருக்குத் தீமை தருவதாக இருந்தால் உங்கள் இடம் இறைவனின் கணக்கில் தாழ்ந்தே இருக்கும்.

🌼ஈகோ உள்ள மனிதர்களுக்கு புகழ்பாடுவது ஆனந்தத்தை அளிக்கலாம். ஆசைகள் உள்ள மனிதனுக்குப் பணமும், பொருளும் கொட்டிக் கொடுப்பது ஆனந்தத்தை அளிக்கலாம்.

🌼 ஆனால் ஈகோ இல்லாத இறைவனை, விருப்பு வெறுப்பு இல்லாத இறைவனை இவை திருப்திப்படுத்தாது. எனவே பணம் கொடுத்தும், புகழ்பாடியும் கடவுளருளைப் பெற்று விடலாம் என்று யாரும் தப்புக் கணக்குப் போட்டு விட வேண்டும். மனிதரின் ஆதரவு பெற இது போன்ற செயல்கள் பலன் தரலாம். ஆனால் இறைவனை இப்படிப்பட்ட தந்திரங்களால் ஏமாற்றி விட முடியாது.

🌼இறையருள் வேண்டுபவர்களே! உங்கள் இதுநாள் வரையிலான செயல்களை மறு மதிப்பீடு செய்யுங்கள்.

🌼உங்கள் கணக்கு இறைவன் கணக்கோடு ஒத்துப் போகுமா? ஒத்துப் போகாது என்றால் இனியாவது உங்கள் அளவுகோல்களை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள்.

🌼 உங்கள் சொற்களும், செயல்களும், வாழ்க்கையும் அந்த அளவுகோல்களில் மேன்மையாக இருக்கட்டும். அப்படி வாழ்வீர்களேயானால் வாழ்க்கையின் முடிவில் உங்கள் கணக்கையும், இறைவன் கணக்கையும் ஒப்பிடும் போது உங்களுக்கு ஏமாற்றம் ஏற்பட வாய்ப்பிருக்காது.🌼

N2R NandhakumaR

Monday, 21 January 2019

தைப்பூச வரலாறு

🙏தைப்பூச திருநாள் இன்று🙏 : அப்படி என்ன சிறப்பு இருக்கு?

அசுரனை அழிக்க அன்னையிடம் வீரவேலை வாங்கி, தமிழ்க்கடவுளான முருகன் கையில் ஏந்திய நாளே தைப்பூசம் ஆகும். தமிழ்க்கடவுளான முருகப்பெருமானின் திருவிழாக்களில் முக்கியமானது தைப்பூசம் ஆகும்.

தைப்பூசம் ஆண்டுதோறும் தை மாதம் பூச நட்சத்திரமும், பௌர்ணமி திதியும் கூடி வரும் நன்னாளில் முருகனுக்கு எடுக்கப்படும் விழாவாகும். கொடிய அரக்கன் தாரகனை அழித்து உலக உயிரினங்களை துன்பத்தில் இருந்து மீட்ட தினம் தை மாதப் பூச நட்சத்திர தினமாகும்.

தமிழகத்தில் இன்று தைப்பூச விழா உற்சாகத்துடன் கொண்டாடப்படுகிறது. பழனி முருகன் கோவில் உட்பட பல முருகன் கோவில்களில் லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் குவிந்துள்ளனர். மேலும் முருகன் கோவில்களில் பக்தர்களின் கூட்டம் அலை மோதுகிறது. பால் குடம், காவடி, பாதயாத்திரை என பக்தர்கள் முருகன் கோவில்களுக்கு சென்று தங்களின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றுகின்றனர்.

தைப்பூச வரலாறு :

தேவர்களுக்கும், அசுரர்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட போரில் தேவர்களால் அசுரர்களை அழிக்க முடியவில்லை. அதனால் பல்வேறு இன்னல்கள் கொடுத்து வந்த அசுரர்களை அழிக்க வேண்டி சிவபெருமானிடம் தேவர்கள் முறையிட்டனர்.

எங்களால் அசுரர்களை அழிக்க முடியவில்லை. எனவே எங்களுக்கு தலைமை தாங்கிச் செல்லக்கூடிய ஆற்றல் வாய்ந்த, சக்தி மிக்க ஒருவரை உருவாக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் சிவபெருமானிடம் வேண்டினர்.

கருணைக் கடலான சிவபெருமான், தேவர்களின் முறையீட்டை ஏற்று தனது தனிப்பட்ட சக்தியால் உருவாக்கிய அவதாரமே கந்தன் என்னும் முருகன் ஆவார்.

சிவனின் நெற்றிக்கண்ணில் இருந்து வெளியான ஆறு தீப்பொறிகள் ஆறு அழகான குழந்தைகளாயின. கார்த்திகைப் பெண்களால் அக்குழந்தைகள் வளர்க்கப்பட்டு பின்னர் ஆறுமுகங்களுடன் அவதரித்தார்.

அன்னை பார்வதிதேவி ஆண்டி கோலத்தில் பழனி மலையில் வீற்றிருக்கும் முருகப்பெருமானுக்கு ஞானவேல் வழங்கியது தைப்பூச நாளில்தான்.

அம்பாள் அளித்த வேல்-ஐ ஆயுதமாகக் கொண்டே முருகன் தேவர்களுக்குத் தொல்லை கொடுத்த அசுரர்களை திருச்செந்தூரில் வதம் செய்து தேவர்களை பாதுகாத்தார்.

அதனால் முருகரைப் போலவே அவரது வேலுக்கும் தனி சக்தியுண்டு. அசுரர்களை வதம் செய்ய உதவிய முருகப்பெருமானின் வேல்-ஐ பூஜிப்பதாலேயே தீய சக்திகள் நம்மைத் தாக்காமல் இருப்பதுடன், அந்த சக்திகள் நமக்கு அடிபணிந்து நல்லருளை நல்கும் என்பது ஐதீகம்.

தைப்பூசத்தில் முருகனுக்கு பலவித பூஜைகள், நிவேதனங்கள் என செய்து ஆராதிப்பதுடன் கந்த சஷ்டி கவசம், ஷண்முக கவசம், திருப்புகழ் போன்ற பாடல்களை பாராயணம் செய்யலாம். தைப்பூச தினத்தில் முருகன் அருள்பாலிக்கும் தலத்திற்கு சென்று வழிபடுவது மிகவும் நல்லது.

சிறப்புகள் :

தைப்பூசத்திருநாளில் முருகக் கடவுளிற்கு படைக்கும் காணிக்கைகளை காவடிகளாக எடுத்துக் கொண்டு நடைபயணமாக அவர் சன்னதி வந்து காணிக்கைகளை அவருக்கு செலுத்தி பூஜை செய்வதை தான் தைப்பூச திருநாளின் சிறப்பாகும்.

வாழையோ, நெல்லோ, பழங்களோ தமது இடத்தில் எது விளைந்தாலும் தான் உண்பதற்கு முன் அதை இறைவனிற்கு அர்ப்பணித்துப் படைப்பதற்கும், ஆடு, மாடு, கோழி போன்றவற்றை காணிக்கையாக அர்ப்பணிப்பதற்கும், பயணிக்கும் விரத விழாவே தைப்பூச திருவிழாவாகும்.

முருகனின் அறுபடை வீடுகளில் பழனிக்கே மக்கள் முக்கியத்துவம் கொடுத்து தைப்பூச திருவிழாவிற்கு நடைபயணமாக செல்வது தொன்று தொட்ட வழக்கமாக இருக்கிறது.

தைப்பூசத்தில் கோவில்களில் தெப்ப உற்சவம் நடைபெறும். கோவிலில் இருக்கும் கடவுளை தேரில் வைத்து ஊர்வலமாக தெரு முழுவதும் அழைத்து வருவர். இந்த நன்னாள் முருகப்பெருமானுக்கு உகந்த நாளாகும்.

மிக சிறப்பு வாய்ந்த இந்நாளில் எல்லாம் வல்ல முருகபெருமானிடம் நம்முடைய அனைத்து துயரங்களும் நீங்க பிரார்த்திப்போம்...!

N2R NandhakumaR
Channel N2R

Thursday, 10 January 2019

கட உபநிடதம் (யஜுர் வேதம்)


1.2.19இந்த சைதன்ய ஸ்வரூபமான
ஆத்மா பிறப்பதில்லை,இறப்பதில்லை,எதனிடமிருந்தும்
இது தோன்றவில்லை,இதனிடமிருந்தும் எதுவும்
தோன்றவில்லை.இது பிறப்பற்றது,என்றும்
உள்ளது,தேய்வற்றது,வளர்ச்சியற்றது,உடல்
கொல்ப்படும் பொதும்
இந்த
ஆத்மா கொல்ப்படுவதில்லை.
1.2.20.இந்த ஆத்மா சிறியதைக்காட்டிலும்
சிறியது.பெரியதைக்காட்டிலும்
பெரியது.உயிர்களுடைய இதயக்குகையில்
உறைகிறது.ஆசையற்றவன்.இந்திரியத்தின்
அமைதியினால் ஆத்மாவினுடைய
மகிமையை அறிகிறான்.சோகத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
1.2.22. உடல்களுக்குள் உடலற்றதாகவும்
நிலையானவற்றுள்
நிலையானதும்மான,பெரிய.அனைத்தையும்
வியாபிக்கின்ற,ஆத்மாவை அறிந்து தீரன்
துன்பப்படுவதில்லை.
1.2.24.தவறான நடத்தையுடையவன்,இந்திரய
ஒழுக்கமற்றவன்,மனஒருமைப்பாடு அற்றவன்,மன
அமைதியற்றவன் இவர்களால்
ஆத்மாவை அடைய முடியாது.
1.3.7.யார் அறிவற்றவனாகவும்
நெறிப்படுத்தப்படாத
மனதையுடையவர்களாகவும் என்றும்
துாய்மையற்றவர்களாகவும்
உள்ளார்களோ அவர்கள் அந்த மேலான
நிலையை அடைய மாட்டார்கள்.மீண்டும்
மீண்டும் பிறக்கும்
சம்ஸாரத்தை அடைகிறான்.
1.3.8.யார் அறிவுடையவனாகவும்
நெறிப்படுத்தப்படட
மனதையுடையவனாகவும் என்றும்
துாய்மையுடையவனாகவும்
உள்ளானோ,அவன்,எதை அடைவதால்
மீண்டும் பிறப்பதில்லையோ,அந்த மேலான
நிலையை அடைகிறான்.
1.3.12.எல்லா உயிரினங்களுக்குள்ளும்
மறைந்திருக்கின்ற இந்த
ஆத்மா தெளிவாக
விளங்குவதில்லை.கூர்மையான,நுட்பமான
புத்தியின் மூலம் நுண்ணிய
பார்வை உடையவர்களால் இந்த
அத்மா அறியப்படுகிறது.
1.3.13.ஞானி வாக்கை மனத்தில் ஒடுக்க
வேண்டும்.மனத்தை புத்தியில்
ஒடுக்கவேண்டும்.புத்தியை ஸமஷ்டி புத்தியில்
ஒடுக்கவேண்டும்.ஸமஷ்டி புத்தியை சாந்தமான
ஆத்மாவில் ஒடுக்கவேண்டும்.
1.3.14.எமுந்திரு,விழித்துக்கொள்,சான்றோர்களை அடைந்து ஆத்மாவை அறியுங்கள்.
2.1.1.ஈஸ்வரன்
இந்திரியங்களை வெளிநோக்கு உடையதாக
படைத்துள்ளான்.ஆகவே ஒருவன்
வெளி விஷயத்தையே பார்க்கிறான்.தன்னுள்
உள்ள
ஆத்மாவைப்பார்ப்பதில்லை.யாரோ ஒரு தீரன்
மரணமற்ற
நிலையை விரும்பி,வெளியிலிருந்து விலகிய
பார்வையை உடையவனாக தன்னுள் உள்ள
ஆத்மாவைப் பார்க்கிறான்.
2.1.15.எவ்விதம் துாய்மையான நீரில்
துாய்மையான நீர் விடப்படும்
போது துாய்மையாகவே இருக்கிதோ,அதுபோல்
ஞானத்தை உடைய
முனிவருக்கு ஆத்மாவானது பிரம்மமாக
இருக்கிறது.
2.2.7.அவரவர் கர்மத்திற்கேற்பவும்
அவரவர்களுடைய உபாஸனைக்கேற்பவும் சில
ஜீவர்கள் மனித அல்லது மிருக
உடலை எடுப்பதற்கான
கர்பத்தை அடைகிறார்கள்.வேறுசில ஜீவர்கள்
மரம் முதலிய உடலை அடைகிறார்கள்.
2.2.8.இந்தஆத்மா கனவில் விதவிதமான
பொருட்களைத்தோற்றுவித்துக்கொண்டு இந்திரியங்கள்
உறங்கும்போது விழித்துக்கொண்டிருக்கிறது.அந்த
ஆத்மாவே துாய்மையானது.அது ப்ரம்மன்.அதுவே மரணமற்றத.எல்லா உலகங்களும்
அதைச்சார்ந்துள்ளது.எதுவும்
அதைக்கடந்து செல்வதில்லை.
2.2.9 எவ்விதம் உலகில் உள்ள
ஒரே நெருப்பானது ஒவ்வொரு பொருளிலும்
அப்பொருளின்
உருவமாகத்தோன்றுகிறதோ,அவ்விதம்
எல்லா ஜீவர்களுக்குள் இருக்கும்
ஒரே ஆத்மா ஒவ்வொரு உடலிலும்
அந்த உடலின் வடிவில் தோன்றுகிறது.
வெளியேயும் உள்ளது.
2.2.10 எவ்விதம் உலகில் உள்ள
ஒரே வாயுவானது ஒவ்வொரு பொருளிலும்
அப்பொருளின்
உருவமாகத்தோன்றுகிறதோ,அவ்விதம்
எல்லா ஜீவர்களுக்குள் இருக்கும்
ஒரே ஆத்மா ஒவ்வொரு உடலிலும்
அந்த உடலின் வடிவில் தோன்றுகிறது.
வெளியேயும் உள்ளது.
2.2.12. எந்த ஒன்று அனைத்தையும்
தன்வசத்தில் வைத்துள்ளதாகவும்
எல்லா ஜீவர்களுக்குள்ளும் ஆத்மாவாக
இருந்து கொண்டும் தன்னடைய
ஒரு ரூபத்தை பலவாக
வெளிப்படுத்துகிறதோ,அந்த
அத்மாவை உடலில் வெளிப்படுவதாக
எந்த தீரர்கள்
அறிகிறார்களோ,அவர்களுக்கு நிலையான
சுகம் கிடக்கிறது.மற்றவர்களுக்கு இல்லை.
2.3.4. உடலின் வீழ்ச்சிக்கு முன்
இங்கேயே ப்ரம்மத்தை அறிந்தவன்
விடுதலையடைகிறான்.அறியவில்லை என்றால்
உயிரினங்களுடைய உலகத்தில் மீண்டும் உடல்
எடுப்பதற்கு முற்படுகிறான்.
2.2.16. இதயத்துடன் ஸம்மந்தப்பட்ட
நுாற்றியோரு நாடிகள் உள்ளன.இந்த
நாடிகளில் ஒன்று தலை உச்சியைப்
பிளந்து வெளியேறுகிறது.அன் வழியாக
மேலே செல்பவன் ப்ரம்ம லோகத்தில்
அதிககால
வாழ்க்கையை அடைகிறான்.வேறு திசையில்
செல்கின்ற மற்ற நாடிகள்
மறுபிறப்புக்கு காரணமாகின்றன.

N2R NandhakumaR
Channel N2R

துப்பாக்கிச் சூடுகளில் இன்று வரை 46 விவசாயிகளை பலி கொடுத்து பெற்ற உரிமை.., இலவச மின்சாரத்துக்கான ரத்த வரலாறு!

  1969 லிருந்து 1976 வரை மு.கருணநிதி முதல்வராக இருந்த தி.மு.க அரசு மின் கட்டணத்தை யூனிட் ஒன்றுக்கு 8 பைசாவிலிருந்து 10 பைசாவாக ...